Γράφει ο Γεώργιος Νικολάκος Αντιστράτηγος ε.α.
Μέσα σε μία μόνο νύχτα, εκατοντάδες μετανάστες αποβιβάζονται συνεχώς στις ακτές της Κρήτης. Όχι σε νησί του Ανατολικού Αιγαίου, αλλά στην καρδιά του Νότου, εκεί που μέχρι πρότινος η κυβέρνηση θεωρούσε ότι «δεν υπάρχει πρόβλημα». Κι όμως, το πρόβλημα υπάρχει, διογκώνεται και πλέον απειλεί να μετατρέψει την Κρήτη σε νέο διάδρομο ανεξέλεγκτης διέλευσης μεταναστών, αυτή τη φορά μέσω Λιβύης και Αιγύπτου. Η κυβέρνηση γνώριζε, οι υπηρεσίες είχαν προειδοποιήσει, η Frontex είχε εντοπίσει τη νέα διαδρομή. Αλλά καμία πρόβλεψη, κανένα μέτρο αποτροπής, καμία πολιτική βούληση.
Η αδράνεια του κρατικού μηχανισμού είναι πλέον όχι απλώς αδικαιολόγητη, αλλά επικίνδυνη. Οι κάτοικοι έχουν εξαγριωθεί και ήδη γίνονται επεισόδια. Το Λιμενικό παραμένει υποστελεχωμένο, η θαλάσσια επιτήρηση ανύπαρκτη, η χρήση τεχνολογίας ελάχιστη. Το υπουργείο Μετανάστευσης δεν διαθέτει κανένα σχέδιο για να ανακόψει τις ροές – μονάχα για να τις διαχειριστεί αφού φτάσουν. Η κυβέρνηση δεν υπερασπίζεται σύνορα, αλλά οργανώνει μεταφορές. Δεν αποτρέπει, αλλά φιλοξενεί. Και πίσω από τον κουρνιαχτό των δηλώσεων περί «ανθρωπισμού», κρύβεται η απόλυτη ανικανότητα να προστατεύσει την εθνική κυριαρχία.
Την ίδια στιγμή, στην Ανατολή, ένα νέο κύμα απειλεί να φουσκώσει δραματικά. Πάνω από 3 εκατομμύρια πρόσφυγες και παράτυποι μετανάστες βρίσκονται στο εσωτερικό του Ιράν, κυρίως Αφγανοί και Πακιστανοί. Η αστάθεια στην περιοχή, σε συνδυασμό με την τουρκική πολιτική ανοχής ή και ενθάρρυνσης ροών προς την Ευρώπη, δημιουργεί μια ωρολογιακή βόμβα στα σύνορα του Έβρου και κυρίως στο θαλάσσιο μέτωπο. Όταν αυτοί οι πληθυσμοί κινηθούν δυτικά, η Κρήτη θα είναι ένας από τους πρώτους σταθμούς. Είμαστε έτοιμοι; Όχι.
Αντί να θωρακίσει την Κρήτη ως νότιο σύνορο της Ευρώπης, την αφήνει έκθετη και απροστάτευτη. Η απουσία σχεδίου, η αδιαφορία για τοπικές κοινωνίες, η προσκόλληση σε μια αποτυχημένη ευρωπαϊκή πολιτική, όλα οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια σε εκτροχιασμό. Αν δεν υπάρξει άμεση και σαφής αλλαγή πλεύσης, με έμφαση στην αποτροπή, στην επιχειρησιακή ετοιμότητα και στη στρατηγική επιτήρηση, η κατάσταση θα ξεφύγει πέρα από κάθε έλεγχο.
Δείτε και αυτά
Η κυβέρνηση δεν τόλμησε να χαράξει εθνική μεταναστευτική πολιτική. Αντί να πει ξεκάθαρα ότι «η Ελλάδα έχει όρια και σύνορα», φοβήθηκε το πολιτικό κόστος και τη διεθνή κριτική. Προτίμησε να υποκύψει στη λογική του “μη θίγετε”. Κι όμως, η πολιτική ευθύνη είναι εδώ. Όταν η αποτροπή εγκαταλείπεται, η εισβολή νομιμοποιείται. Κι όταν η χώρα σου μετατρέπεται σε διάδρομο παράνομης εισόδου προς την Ευρώπη, δεν έχεις απλώς χάσει τον έλεγχο, έχεις χάσει την κυριαρχία σου.
Η Κρήτη δεν είναι πέρασμα. Είναι σύνορο. Κι αν η κυβέρνηση δεν μπορεί ή δεν θέλει να το υπερασπιστεί, τότε έχει χάσει το δικαίωμα να κυβερνά. Δεν είναι πολιτικό το θέμα. Είναι ΕΘΝΙΚΟ.
