Με πρόσφατα (27-03-2026) Προεδρικά Διατάγματα, ύστερα από πρόταση του ΥΕΘΑ Νίκου Δένδια, απονεμήθηκε ο Βαθμός του Αρχιπλοιάρχου «επί τιμή» στον Γενικό Γραμματέα (ΓΓ) του ΥΠΕΘΑ Αντώνη Οικονόμου, καθώς και στον Αντιπρόεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους (ΝΣΚ) Διονύσιο Κολοβό, που υπηρετεί στη ΓΔΑΕΕ
Ειδικότερα:
Α. Σύμφωνα με το ΦΕΚ Τεύχος Γ’ 1670/27.03.2026:
Με προεδρικό διάταγμα που εκδόθηκε στην Αθήνα την 26.03.2026 με πρόταση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας: Απονέμεται, σύμφωνα με το τρίτο εδάφιο της παρ. 1 του άρθρου 39 του ν. 3883/2010, η ιδιότητα του Εφέδρου Αξιωματικού και ο βαθμός του Αρχιπλοιάρχου επί τιμή, κατόπιν της 5/Σ.28/22.12.2025 απόφασης του Συμβουλίου Αρχηγών Γενικών Επιτελείων, στον Οικονόμου Αντώνιο του Παναγιώτη, που γεννήθηκε το 1961 στη Θεσσαλονίκη.
Β. Σύμφωνα με την απόφαση του ΠτΔ (ΑΔΑ: 9ΟΗΦ6-5ΜΜ):
ΑΠΟΝΟΜΗ ΙΔΙΟΤΗΤΑΣ ΕΦΕΔΡΟΥ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΥ ΑΡΧΙΠΛΟΙΑΡΧΟΥ ΣΕ ΙΔΙΩΤΗ
Απονέμουμε, σύμφωνα με το τρίτο εδάφιο της παρ. 1 του άρθρου 39 του ν. 3883/2010, την ιδιότητα του Εφέδρου Αξιωματικού βαθμού Αρχιπλοιάρχου επί τιμή, κατόπιν της 6/Σ.28/22.12.2025 απόφασης του Συμβουλίου Αρχηγών Γενικών Επιτελείων, στον Κολοβό Διονύσιο του Αριστείδη-Χρήστου, που γεννήθηκε το 1963 στην Αθήνα.
Στον Υπουργό Εθνικής Άμυνας αναθέτουμε τη δημοσίευση και εκτέλεση του παρόντος διατάγματος.
Το ηθικό των στελεχών και η πραγματικότητα
Την ώρα που απονέμονται τιμητικοί βαθμοί, η πραγματικότητα στο στράτευμα είναι διαφορετική – και σκληρή. Οι παραιτήσεις στελεχών αυξάνονται, το προσωπικό μειώνεται και η πίεση σε όσους παραμένουν εντείνεται. Οι λόγοι είναι γνωστοί: χαμηλές αποδοχές, περιορισμένες προοπτικές εξέλιξης, συνεχείς μεταθέσεις που αργούν να κοινοποιηθούν, και μια αίσθηση ότι η Πολιτεία δεν αναγνωρίζει έμπρακτα την προσφορά τους.
Και, κυρίως, ποιο μήνυμα εκπέμπεται προς τα στελέχη που υπηρετούν επί δεκαετίες για να φτάσουν –αν φτάσουν– σε αντίστοιχους βαθμούς;
Το κρίσιμο ερώτημα παραμένει: ποιος ωφελείται; Οι Ένοπλες Δυνάμεις σίγουρα όχι. Το ηθικό των στελεχών δεν ενισχύεται. Η κοινωνία δεν αποκτά μεγαλύτερη εμπιστοσύνη. Αντίθετα, ενισχύεται η εντύπωση ότι οι βαθμοί μπορούν να λειτουργούν ως «τίτλοι τιμής» αποκομμένοι από την πραγματική υπηρεσία.
Σε μια περίοδο που το στράτευμα «μικραίνει» σε αριθμούς στελεχών, αλλά καλείται να ανταποκριθεί σε αυξημένες απαιτήσεις, η προτεραιότητα θα έπρεπε να είναι σαφής: στήριξη του προσωπικού, ενίσχυση της ελκυστικότητας της στρατιωτικής καριέρας και αποκατάσταση της εμπιστοσύνης.
