Προ τετραμήνου, όταν είχαν γίνει γνωστές οι προθέσεις της κυβέρνησης, είχα αρθρογραφήσει από τις στήλες του SLpress επικροτώντας τους σχετικούς σχεδιασμούς. Είχα, όμως, επισημαίνει ορισμένες προϋποθέσεις που θα πρέπει να πλαισιώσουν το όντως θετικό αυτό βήμα. Να ξεκαθαρίσω ότι η αύξηση του αριθμού των υπηρετούντων κληρωτών από μόνη της δεν αποτελεί λύση για τα αμυντικά προβλήματα της χώρας.
Επιπρόσθετα προτάσσεται το επιχείρημα ότι οι σύγχρονοι πόλεμοι είναι κυρίως αεροναυτικοί –ειδικά για το ελλαδικό επιχειρησιακό περιβάλλον– και οι κλασικές πολυάνθρωπες μονάδες του Στρατού Ξηράς θα είναι επί της ουσίας παρατηρητές των συγκρούσεων. Η απλουστευμένη αυτή άποψη λησμονεί ότι ακόμη και σήμερα η κατοχή του εδάφους, που εξασφαλίζεται μόνο με την παρουσία στρατευμάτων, είναι αυτή που δημιουργεί τετελεσμένα, τα οποία με τη σειρά τους οδηγούν σε επανακαθορισμό των συνθηκών. Οι αιματηρές χερσαίες συγκρούσεις –μετά την αποχώρηση των UAVs– στο Ναγκόρνο Καραμπάχ απέδειξαν ότι παρά τα τεχνολογικά επιτεύγματα, η βαρβαρότητα του εκ του συστάδην αγώνα είναι πάντα παρούσα και ζωτικής σημασίας.
*Ο Ιπποκράτης Δασκαλάκης είναι Αντιστράτηγος (εα), Διδάκτορας Διεθνών Σχέσεων στο Πάντειο Πανεπιστήμιο,Πτυχιούχος τμήματος Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών Παντείου Πανεπιστημίου, Μεταπτυχιακό στις Διεθνείς Σχέσεις και Στρατηγικές Σπουδές στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, Υποψήφιος Διδάκτορας Διεθνών Σχέσεων στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, Διευθυντής Μελετών του Ελληνικού Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών (ΕΛΙΣΜΕ), Συνεργάτης του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων (ΙΔΙΣ),Διαλέκτης και συνεργάτης στη Σχολή Εθνικής Αμύνης (ΣΕΘΑ), E–mail: rafaelmarippo@yahoo.gr