Ανοιχτές πύλες για όλους με Κοινές Υπουργικές Αποφάσεις (ΚΥΑ)
ΠΗΓΗ: ΕΣΤΙΑ 26/10/2025 – Της ΜΑΡΙΑΣ ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ – [Μετατροπή σε κείμενο: staratalogia.gr]
Χρειάστηκε μια 6ετή κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη και 40 ολόκληρα χρόνια απόπειρας, εξαγγελιών και αντιδράσεων για να γίνει τελικά πραγματικότητα αυτό που ζητούσε από το 1983 ο Ανδρέας Παπανδρέου και οι υπουργοί του. Να παραδοθούν στο λαό τα στρατιωτικά νοσοκομεία. Στρατηγοί και ηγεσίες των Ενόπλων Δυνάμεων προέτασσαν τα στήθη τους επί σειρά ετών, παραιτούνταν ή αποστρατεύονταν εναντιούμενοι σε μια τέτοια απόφαση, ενώ ανελλιπώς καταβάλλονταν από τη μεταπολεμική Ελλάδα έως σήμερα οι υψηλές εισφορές των στελεχών των ΕΔ και αποστράτων για το χτίσιμο, τον εξοπλισμό και τη λειτουργία των υποδειγματικών, μέχρι πρότινος, νοσοκομείων του στρατού. Αυτό που επιδίωκαν με εμμονή, αλλά δεν αποτολμούσαν, όχι οι δεξιές, αλλά οι πράσινες και ροζ κυβερνήσεις, ναι, σήμερα είναι γεγονός με σφραγίδα Άδωνι, και ένα νομοσχέδιο που μιλά για «παραχώρηση» εγκαταστάσεων, κλινών, ΜΕΘ, και προσωπικού για τις ανάγκες του καθημαγμένου ΕΣΥ.
Κατέρρευσε το ΕΣΥ στα μάτια όλων και αυταπόδεικτα, μετά την πανδημία, δεν ανασταίνεται με τίποτε, για να ανοίξει τελικά ο δρόμος και να πεισθεί το στράτευμα, ότι είναι χρέος του να «σώσει» (και) τη υγεία της χώρας. Με την αβρότητα και διπλωματία που εμπεριέχει η λέξη «παραχώρηση», το Ερανιστικό ν/σ του Άδωνι Γεωργιάδη, όχι μόνον ανοίγει διάπλατα στο ευρύ κοινό τις πύλες των στρατιωτικών νοσοκομείων (σε ημέρες εφημερίας και πέραν αυτών), αλλά και τα θέτει «κεντρικά» υπό την εποπτεία ΕΣΥ για την κοστολόγηση κάθε ιατρικής πράξης και λειτουργίας εντός των τειχών τους. Οι υγειονομικές δομές των ΕΔ, σημειωτέον παύουν να αποτελούν πλέον στρατιωτικές μονάδες, μετατρέπονται σε ΝΠΔΔ και αποκτούν δικό τους ΑΦΜ. Παραμένουν, ευτυχώς ακόμη, υπό την ηγεσία του ΥΠΕΘΑ.
Έτσι, κατά το άρθρο 8 του ν/σ που με καμάρι ο Υπ. Υγείας κατέθεσε την προηγούμενη εβδομάδα στην Διαρκή Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων της Βουλής «για την ενίσχυση της δημόσιας υγείας και την αναβάθμιση των υπηρεσιών υγείας», προβλέπεται ότι «για την κάλυψη έκτακτων αναγκών δημόσιας υγείας δύναται να παραχωρούνται άνευ αντιτίμου στο Δημόσιο οι εγκαταστάσεις, θάλαμοι, κλίνες νοσηλείας, κλίνες αυξημένης φροντίδας και εντατικής θεραπείας των στρατιωτικών νοσοκομείων και του Ν.Ι.Μ.Τ.Σ., για συγκεκριμένο διάστημα που δεν δύναται να υπερβαίνει τους έξι (6) μήνες με δυνατότητα ισόχρονης με την εκάστοτε διάρκεια της διάθεσης παράτασης.» Από χρονιά σε χρονιά δηλαδή, βάσει των όποιων αναγκών προκύπτουν σε ένα παγίως υποστελεχωμένο και ελλειπτικό ΕΣΥ, ο εκάστοτε Υπ. Υγείας θα ζητά την «παραχώρηση», της οποίας η έκταση δεν προσδιορίζεται. Θα φτάσει άραγε να αφορά και μισό ή ολόκληρο στρατιωτικό νοσοκομείο;
Κλικ για μεγέθυνση:
Θα απαιτείται δε μια απλή ΚΥΑ, από αυτές που κατά κόρον συνηθίσαμε την περίοδο της πανδημίας, ώστε η παραχώρηση να ενεργοποιείται. Το άρθρο 106 του Σχεδίου Νόμου ορίζει ότι «με κοινή απόφαση των Υπουργών Εθνικής Άμυνας, Υγείας και Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, κατόπιν αιτήματος του Υπουργείου Υγείας, γίνεται η παραχώρηση και με την ίδια ή όμοια απόφαση ορίζονται ο αριθμός των παραχωρούμενων εγκαταστάσεων, θαλάμων, κλινών, υλικών, η διάρκεια της παραχώρησης, ο διοικητικός φορέας εποπτείας των ιατρικών και λοιπών υπηρεσιών, ο αριθμός του απασχολούμενου προσωπικού καθώς και κάθε άλλο θέμα σχετικό με την εφαρμογή του ως άνω άρθρου.»
Την ίδια ώρα, τα στρατιωτικά νοσοκομεία, αυτονομούμενα ως ΝΠΔΔ, τίθενται στο μικροσκόπιο επιτήρησης των δαπανών τους από το κεντρικό κράτος, αφού, ο νόμος προβλέπει την «ομαλή υιοθέτηση και εφαρμογή του Συστήματος Κοστολόγησης Νοσοκομειακών Υπηρεσιών (Συ.Κ.Ν.Υ.-DRGs)» σε αυτά, και την απόσπαση, για τον σκοπό αυτό, στρατιωτικού υγειονομικού προσωπικού των Ενόπλων Δυνάμεων στις αρμόδιες υπηρεσίες του Υπ. Υγείας. Με λίγα λόγια τα οικονομικά των στρατιωτικών νοσοκομείων και Υγειονομικών δομών των ΕΔ, εξομοιώνονται – προς τα κάτω- με το υπόλοιπο ΕΣΥ, βάσει των σκληρών περικοπών του Εθνικού Συστήματος Υγείας που καθορίζονται πλέον από τα DRGs, δηλαδή το σύστημα αριθμητικής κοστολόγησης για κάθε ώρα νοσηλείας και για κάθε λεπτομέρεια σε επεμβάσεις, διαγνωστικά και ιατρικές πράξεις. Οι περικοπές που ήδη δρομολογούνται σε νοσοκομεία του ΕΣΥ, με εντεταλμένη ευθύνη των διοικητών τους αφορούν, όπως προκύπτει, ακόμη και απλά ή κρίσιμα για τη ζωή αναλώσιμα υλικά που χρησιμοποιούνται σε σοβαρά χειρουργεία, όπως η Εστία της Κυριακής έχει αποκαλύψει.
Τι προτεραιότητα, θα συνεχίσουν άραγε να έχουν, βάσει των νέων μεταβολών, οι ίδιοι οι στρατιωτικοί, πόσο μάλλον οι απόστρατοι, στα άλλοτε εξ ολοκλήρου στρατιωτικά νοσοκομεία;
Το καλοκαίρι που πέρασε, η ΕτΚ έλαβε γνώση ενός χαρακτηριστικού, σπαραξικάρδιου περιστατικού, που αφορούσε σε 97χρονο απόστρατο του Στρατού Ξηράς, ο οποίος παραθέριζε στην Αίγινα. Υπέστη θερμοπληξία, σε θερμοκρασία 49βαθμών υπό σκιά, και μετά από κάποιες ώρες σοβαρής ταλαιπωρίας, έφθασε με καραβάκι και διακομιδή του ΕΚΑΒ στην Αττική, δίνοντας μάχη για την επιβιώση του. Σημειώνουμε ότι επρόκειτο για υποστράτηγο μιας θρυλικής σειράς για την ιστορία των Ενόπλων Δυνάμεων, της τάξεως 52, των αξιωματικών δηλαδή που κατετάγησαν ως ευέλπιδες εν μέσω εμφυλίου πολέμου, με αίσθημα απόλυτης αυτοθυσίας, έχοντας πλήρη συνείδηση ότι θα έπεφταν υπέρ πατρίδος, όπως είχε συμβεί άλλωστε με όλες τις αμέσως προηγούμενες τάξεις της σχολής Ευελπίδων, οι οποίες είχαν ολοκληρωτικά ξεκληριστεί. Ο υποστράτηγος, που ευτυχώς διέφυγε τον κίνδυνο, είναι ένας από τους λιγοστούς εν ζωή, σε αυτή την ηλικία πλέον, συμμαθητές του, μιας γενιάς που κράτησε την Ελλάδα στις πλάτες της, και που, αν μη τι άλλο, έχει πληρώσει επί 75 χρόνια υψηλές εισφορές για την περίθαλψη, την δική του και της οικογένειας του, στα νοσοκομεία του στρατού. Κι όμως το ΕΚΑΒ, δεν δέχθηκε να τον μεταφέρει σε στρατιωτικό νοσοκομείο, παρά και τον έκτακτο χαρακτήρα του περιστατικού. «Αυτές είναι οι εντολές που έχουμε», είπε το πλήρωμα , «Οι απόστρατοι δεν δικαιούνται στα στρατιωτικά. Θα σας πάμε στο Αττικόν. Μόνο σε εφημερεύον του ΕΣΥ δικαιούσθε, κύριε…».
